Laatste adem door Robert Bryndza | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

Laatste adem door Robert Bryndza | Een Boek ReviewLaatste adem door Robert Bryndza
Serie: Detective Erika Foster #4
Gepubliceerd door: Boekerij gepubliceerd op May 7th 2019
Genre: Thriller
Also by this author: De stalker in de nacht, Donker Water
Pagina's: 367
ISBN: 9789022585320
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
five-stars

Hij is je perfecte date. Jij bent zijn volgende slachtoffer…

Als het gemartelde lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden in een vuilnisbak, haar nietsziende ogen puilend uit hun kassen en haar kleding druipend van het bloed, is detective Erika Foster als eerste ter plaatse. Het enige probleem: dit keer is het niet haar zaak.

Terwijl ze vecht om een plekje in het onderzoeksteam ontdekt Erika een verband tussen deze zaak en een onopgeloste moord van vier maanden eerder. Een jonge vrouw, op eenzelfde soort plek gedumpt, met vergelijkbare wonden: een fatale snee in haar dijbeenslagader. Dan wordt een andere vrouw ontvoerd terwijl ze op haar date wacht. Erika en haar team moeten haar vinden voor ze het volgende slachtoffer wordt.

Laatste adem

Laatste adem is alweer het vierde deel in deze serie. Eerder las ik De stalker in de nacht en Donker water

Laatste adem

Laatste adem begint, zoals je inmiddels al van Robert Bryndza gewend bent, met een knallend proloog waardoor je meteen op scherp staat.

Ze was zo mooi geweest, tot het einde aan toe – wat nog maar een paar uur geleden was. Huilend had ze hem gesmeekt, haar haren vettig en haar kleding besmeurd. Nu was ze nog slechts een slap voorwerp. Haar lichaam had geen enkel nut meer, niet voor haarzelf en niet voor hem.
In één vloeiende beweging tilde hij haar uit de kofferbak en legde In één vloeiende beweging tilde hij haar uit de kofferbak en legde haar languit op de zwarte zakken. Toen trok hij het deksel van de afvalcontainer weer dicht.

Inspecteur Erika Foster

Erika Foster is niet meer werkzaam in het moordonderzoeksteam. Aan het einde van De stalker in de nacht neemt Erika een onverwachte beslissingen stapt op. Sindsdien werkt ze, tot haar grote frustratie, op de afdeling als lid van het Projects Team in Bromley, een administratief baantje, waar zij al snel een bloedhekel aan had gekregen. Bij toeval komt zij als eerste op een plaats van delict aan, waar ze snel weggestuurd wordt. De vete met inspecteur Hudson sleept zich voort.

Je hebt me wel gehoord, Erika: flikker op! Je bent hier niet om te helpen: jij wilt alleen je neus in mijn zaken steken. Ik weet toevallig dat je een verzoek hebt ingediend om te worden teruggeplaatst in een van de moordonderzoeksteams. Hoe ironisch… je diende zo stoer je ontslag in toen ik in plaats van jou werd gepromoveerd.Erika keek hem aan. Ze wist dat hij haar haatte, maar tot nu toe hadden ze zich bij hun contacten altijd nog gehuld in een dun laagje beleefdheid. ‘Waag het niet om mij nog eens zo aan te spreken,’ zei ze dreigend.

Ondanks het feit dat het niet haar onderzoek of afdeling is bijt Erika zich erin vast en laat niet meer los.

Erika zocht in haar tas naar de aantekeningen, die ze na haar bezoek aan Doug Kernon in het mortuarium had gemaakt. Toen ging ze naar de misdaaddatabase van de politie en startte een zoekopdracht naar moordslachtoffers met een incisie bij de dijslagader, in combinatie met details als plaats delict, en leeftijd en geslacht van het slachtoffer.
Wat hier vervolgens uit rolde, deed haar naar adem happen.

Na een nare gebeurtenis wordt Erika alsnog aangesteld om het moordonderzoeksteam te gaan leiden en zijn Erika Foster, Moss en Peterson weer één team. Ze besluit om ook John vanuit Bromley weer toe te voegen aan haar team.

Ik heb toestemming om mijn eigen team samen te stellen, dus volgens mij zou dat geen probleem moeten zijn. Maar als het dat wel is, laat me dat dan even weten. En anders wil ik graag dat wel is, laat me dat dan even weten. En anders wil ik graag dat je je morgenochtend om negen uur op West End Central meldt

Conclusie

Het lijkt wel of deze serie met elk boek beter wordt, Erika wordt steeds menselijker en toegankelijker. Robert Bryndza heeft een geweldige schrijfstijl. Met zijn korte hoofdstukken houd hij je aandacht gevangen en moet je gewoon doorlezen.
Ik moet nu door gaan lezen want afgelopen september is Koud Bloed verschenen, waar ik echt naar uitkijk.

Meer Gelukkig dan niet door Adam Silvera | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

Meer Gelukkig dan niet door Adam Silvera | Een Boek ReviewMeer Gelukkig dan niet door Adam Silvera
Gepubliceerd door: Clavis gepubliceerd op 24 juli 2019
Genre: Young Adult
Also by this author: Op het einde gaan ze allebei dood, Vroeger is alles wat ik van je heb
Pagina's: 384
ISBN: 9789044831726
Format: Hardcover
Koop op Bol
Goodreads
five-stars

Het indrukwekkende debuut van New York Times Bestseller-auteur Adam Silvera. Voor young adults die zich vragen stellen.

De zestienjarige Aaron heeft het moeilijk. Na een familiedrama is hij vergeten hoe het voelt om gelukkig te zijn. Tot hij Thomas ontmoet. Eindelijk durft hij te vertellen over zijn verleden en te dromen over zijn toekomst. Maar daarbij leert Aaron ook dingen over zichzelf die zijn leven ingewikkeld maken, en die nieuwe pijn met zich meebrengen. Hij vestigt zijn hoop op een revolutionaire ingreep die zijn geheugen kan resetten. Maar tegelijk is hij bang om te vergeten wie hij werkelijk is …

Meer Gelukkig dan niet is het debuut van Adam Silvera.
Eerder las ik Op het einde gaan ze allebei dood en Vroeger is alles wat ik van je heb. Geweldige boeken!

 

Meer Gelukkig dan niet

Het verhaal is verdeeld in vier delen, die je langzaam maar zeker steeds meer inzicht in het leven en het verhaal van Aaron geven.
Het eerste hoofdstuk heet Pijnlijke Herinneringen en begint eigenlijk meteen over de Leteo-behandeling, een behandeling die je dingen kan laten vergeten.

Op elke zender werd er wel een vertegenwoordiger van Leteo geïnterviewd, want iedereen wilde alles weten over hun revolutionaire techniek om herinneringen te wijzigen en te onderdrukken.
Ik vond dat ze allemaal complete bullshit uitkraamden.
Alleen weten we ondertussen dat het honderd procent echt is en nul procent bullshit, want een van ons heeft de behandeling zelf laten doen.

Vervolgens breekt mijn hart als mij duidelijk wordt dat Aaron, zo jong, een poging tot zelfmoord heeft gedaan, en ik ben dan pas op bladzijde drieentwintig!

Geweldig, zeg ik meteen brede grijns. Het spijt me dat ik je een bitch heb genoemd en dat ik heb gezegd dat je schilderijen waardeloos zijn en dat ik heb geprobeerd je-weet-wel te plegen. Het spijt me dat ik je dat heb aangedaan en het spijt me dat ik zo’n sufsukkel was die dacht dat hij geen reden had om gelukkig te zijn, want het is wel duidelijk dat jij me gelukkig maakt.

Conclusie

Adam Silvera is een schrijver die feilloos, schijnbaar moeiteloos, diversiteit in zijn boeken verweeft. Ook met Meer Gelukkig dan niet had hij mij heel snel te pakken, vooral toen ik mij realiseerde wat er precies met Aaron is gebeurd. Dan komt het voorwoord, achteraf, alsnog keihard binnen. Eigenlijk had ik het kunnen weten door de tekst en advertentie op de pagina erna.

Voor iedereen die ondervonden Heeft dat gelukkig zijn soms moeilijk is.

Kortom, een fascinerend, naar je strot-grijpend verhaal. Wat je verbijsterd achterlaat als je de laatste zin gelezen hebt.
Tip: lees vooral het nawoord!

De kleuren van schaduw door V.E. Schwab | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

De kleuren van schaduw door V.E. Schwab | Een Boek ReviewDe kleuren van schaduw door V.E. Schwab
Serie: Shades of Magic #2
Gepubliceerd door: Boekerij gepubliceerd op August 12th 2019
Genre: Fantasy, Young Adult
Also by this author: De kleuren van magie
Pagina's: 560
ISBN: 9789022584941
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
five-stars

Het is vier maanden geleden dat de steen in het bezit van Kell kwam. Vier maanden sinds zijn pad dat van Lila Bard kruiste. Vier maanden sinds prins Rhy gewond raakte en de beruchte tweeling van Wit Londen werd verslagen. Nu, rusteloos sinds hij is gestopt met het smokkelen van magische goederen, wordt Kell ’s nachts geplaagd door duistere dromen, en overdag door herinneringen aan Lila.

Intussen maakt Rood Londen zich op voor de Element Spelen, een extravagante internationale magiewedstrijd die bedoeld is ter vermaak en om aangrenzende landen te vriend te houden. Men heeft het zo druk met de voorbereidingen dat niemand doorheeft dat een piratenschip vol oude vrienden steeds dichterbij komt. En dat een ander Londen, ver weg, langzaam aan kracht begint te winnen. Want een schaduw die ’s nachts verdwijnt, zal de volgende ochtend weer verschijnen. En de balans van magie is kwetsbaar. Als één stad opbloeit, moet een andere ten onder gaan…

De kleuren van schaduw

Na het lezen van De kleuren van magie was ik erg benieuwd hoe het verhaal verder zou gaan. Wel dat weet ik nu. Of toch niet?

Hoofdpersonages

Net zoals in deel 1, is er sprake van twee hoofdrolspelers: Kell en Lilah. Het verhaal wordt om en om vanuit hun perspectief verteld.

Lilah

Na een knallend intro gaat het verhaal verder. Het is inmiddels vier maanden geleden dat Delilah zonder omkijken wegliep bij Kell.
Op zoek naar nieuwe problemen.

Wat ben ik? Enig in mijn soort dat ben ik.
Dat zeiden ze ook van Kell.
De Rode boodschapper.
De zwartogige prins.
De laatste Antari.
Maar nu ze de vurige messen in haar hand liet ronddraaien, begon ze zich toch iets af te vragen …. Waren ze echt enig in hun soort, of waren ze met zijn tweeën?

Delilah Bard had nogal de neiging om problemen op te zoeken. Dat had haar altijd beter geleken dan de problemen naar háár te laten komen.

Ze monstert aan op de Nachtspits, onder het commando van Alucard Emery. Ook hij heeft zijn geheimen …

Kell

Zowel Kell als Rhy hebben moeite met het verwerken van de gebeurtenissen tijdens de Zwarte Nacht. Beiden hebben last van nachtmerries. En beiden gaan er op hun eigen manier mee om.

Hij zag de blik van de prins op het litteken vallen dat op zijn borst was getekend. Het spiegelbeeld van het litteken op Rhy’s borst. Een staaltje verboden, onomkeerbare magie.
Mijn leven is zijn leven. Zijn leven is het mijne. Haal hem terug.
Kell slikte. Hij was nog steeds niet gewend aan het symbool – ooit zwart, nu zilver – dat hen met elkaar verbond.
Hun pijn. Hun plezier. Hun levens.

Kell wordt steeds opstandiger, hij haat het leven wat hem door de koning wordt opgelegd.Hij voelt zich eerder een gevangene dan een lid van het koningshuis.

Meester Kell, waarschuwde Vis, die mee naar binnen liep.
Ik eis dat u ophoudt met…
Ik heb hem niet gedwongen om uit te gaan.
Maar u hebt het goedgevonden dat…
Ik ben zijn broer, niet zijn lijfwacht!’ snauwde Kell. Hij wist dat hij was geadopteerd om Rhy te beschermen en niet alleen om hem gezelschap te houden, maar het was zo langzamerhand wei erg veel gevraagd en had hij inmiddels niet genoeg gedaan?

Conclusie

V.E. Schwab heeft met De kleuren van schaduw een denderend vervolg op De kleuren van de magie geschreven. Het gevolg is wel dat ik nu met smart op De kleuren van licht, deel 3 zit te wachten.

De kleuren van het licht door V.E. Schwab

Kerstmis in het Duincafé door Debbie Johnson | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

Kerstmis in het Duincafé door Debbie Johnson | Een Boek ReviewKerstmis in het Duincafé door Debbie Johnson
Serie: Comfort Food Cafe #2
Gepubliceerd door: Boekerij gepubliceerd op 10 oktober 2019
Genre: Chicklit
Also by this author: Zomer in het duincafé
Pagina's: 224
ISBN: 9789022586730
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
five-stars

In het Duincafé, gelegen op een winderige heuvel, wordt het heerlijkste eten geserveerd, zoals versgebakken broden, overvloedige salades en verrukkelijke cupcakes. Voor zowel toeristen als dorpelingen is het rommelige café met uitzicht op het strand een fijne plek vol vrolijkheid, gezelschap en geborgenheid. In het Duincafé is iedereen altijd hartelijk welkom!

Becca Fletcher heeft altijd een hekel gehad aan kerst, maar dit jaar ontkomt ze er niet aan. Haar zus Laura heeft haar namelijk uitgenodigd om de feestdagen met haar gezin in het Duincafé door te brengen. Becca's verwachtingen? Lauwwarme chocolademelk en een marathon van flauwe kerstfilms. Maar wat Becca niet weet, is dat het Duincafé een heel bijzondere plek is. Een plek waar gebroken harten kunnen helen, nieuwe liefdes ontstaan en waar kerstwonderen echt gebeuren, zelfs bij Becca.

Kerstmis in het Duincafé

Kerstmis in het Duincafé

Het eerste hoofdstuk van Kerstmis in het Duincafé speelt in december 1987, december 1991 en december 2000. Hier wordt je vooral duidelijk gemaakt hoe en waarom Becca een bloedhekel aan Kerstmis heeft. Eerlijkheidshalve kan ik haar geen ongelijk geven.
De rest van het boek speelt in het heden. Becca heeft haar zus beloofd om de maand december in het Duincafé door te brengen.

Ik heb geen idee wanneer mijn ruggengraat precies operatief is verwijderd. Vermoedelijk was ik op dat moment dronken, en zeer waarschijnlijk ook stoned.
Wanneer het ook gebeurd is, en onder welke omstandigheden ook, ik ben ruggengraatloos geworden. Ontdaan van wervels. Ik kan niet voor mezelf opkomen. Ik kan geen weerstand bieden. Ik ben letterlijk niet in staat om nee te zeggen. Tegen mijn zus Laura tenminste.
Ik haat Kerstmis.
Maar ik hou nog meer van mijn zus.

Becca ontmoet Sam de Surfer, de man die haar zus Laura voor haar uitgezocht heeft. Samen hebben ze een hoop lol, maar of het wat gaat worden?

Even zou ik willen dat ik nog rookte. Het was altijd een uitstekend excuus om naar buiten te gaan -maar de nadelen van longkanker en longemfyseem maken het gewoon niet de moeite waard.
Dan voer ik een van mijn meer geschifte rituelen uit – ik haal een fictief pakje sigaretten uit mijn broekzak, gevolgd door een fictieve aansteker. £en fraaie zippo, want als j e dan toch een fictieve aansteker hebt, moet het wel een mooie zijn. Ik neem een fictieve Marlboro Light uit het pakje en plaats die tussen mijn lippen. Ik laat de aansteker ontvlammen en neem mijn eerste hemelse trekje. Daar sta ik dan, te doen alsof ik rook, als de gek die ik ben.
Voorzichtig bekijk ik de naderende figuur. Mannelijk. Lang. Blond. Verdraaid knap. En duidelijk geamuseerd.
Hé, zegt hij voor me stilstaand. Zou ik misschien zo’n fictieve sigaret van je mogen?
Sam – ik weet dat hij het is, want ik herken hem van de foto’s – neemt die beleefd van me aan, steekt hem tussen zijn lippen en wacht tot ik hem vuur geef.
Hij neemt een overdreven lange trek, en ik moet lachen. Hij is duidelijk net zo verknipt als ik. Eigenlijk was ik gestopt… zegt hij. Hij klinkt genietend en teleurgesteld tegelijk.

Conclusie

In de zomer heb ik met veel plezier Zomer in het duincafé, Comfort Food Cafe 1, gelezen. Ik kon bijna niet wachten om Kerstmis in het Duincafé. te gaan lezen. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Wel die zijn, wat mij betreft, volkomen uitgekomen. Wat een heerlijk boek. Met een flinke dosis humor en natuurlijk een behoorlijke dosis romance. Net zoals het vorige boek heeft het mij ook nu weer ontroerd en aan het lachen gemaakt. Debbie Johnson heeft een zalige schrijfstijl die je meteen beetpakt en niet meer loslaat.

De betovering van Kerstmis door Kirsty Ferry | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

De betovering van Kerstmis door Kirsty Ferry | Een Boek ReviewDe betovering van Kerstmis door Kirsty Ferry
Serie: The Rossetti Mysteries #4
Gepubliceerd door: Choc Lit NL gepubliceerd op November 1st 2019
Genre: Romance
Pagina's: 160
ISBN: 9789492585417
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
four-stars

Elke kerstwens kan uitkomen met een beetje magie…

Als huwelijksplanner van Carrick Park Hotel stelt Ailsa McCormack zich altijd tot doel om elk bruidspaar de perfecte dag te bezorgen. Soms moet ze daar echter een hoge prijs voor betalen; dit jaar moet ze een kerstbruiloft organiseren en dat gaat ten koste van haar eigen kerst.

Niet dat het Ailsa veel uitmaakt. Er is nu eenmaal iets bijzonders aan het hotel rond de feestdagen en ze heeft altijd een bepaalde fascinatie gehad voor de mensen die er ooit gewoond hebben. Met name voor het tragische leven van de beeldschone Ella Carrick. Haar opvallende portret hangt nog steeds bovenaan de trap in het hotel.

Maar dan zet een ontmoeting in de salon met een lange, knappe man die haar vreemd bekend voorkomt haar leven volledig op zijn kop. Ailsa’s eenzame kerst wordt plotseling betoverender dan ze ooit had kunnen voorzien...

De betovering van Kerstmis

De betovering van Kerstmis

De betovering van Kerstmis is een korte novelle. Het verhaal begint in het heden. Ailsa McCormackis is weddingplanner van Carrick Park. Zij organiseert op eerste kerstdag een bruiloft daar en brengt er dan ook noodgedwongen kerstavond door. Zij is gefascineerd door de rijke geschiedenis van het huis Carrick Park, dat ooit het huis van de familie Carrick was. En zeer geïnteresseerd in deze familie, die daar gewoond heeft.
Tijdens die avond ontmoet ze de geheimzinnige Ned, Edward Cavendish.

Ik kom eigenlijk de kamer checken voor een bruiloft morgen, die van Gabe en Sophie? Misschien ken je ze wel… Was jij een van de gasten? Sorry ik heb het gevoel alsof ik je al eerder heb ontmoet. Ze knipperde, duidelijk meer in de war dan hijzelf was.

Het verhaal speelt zich in het heden en in het verleden, namelijk Kerstmis 1864, af. Dat tezamen met wat geheimzinnigheid (kent ze Ned nu wel of niet) en een dosis romantiek zorgde er bij mij wel voor dat ik in de kerst-stemming terechtkwam.

Conclusie

Ik vind De betovering van Kerstmis een leuk en ontspannend verhaal. Al lezend bij de boom met kaarsjes aan en onder een dekentje zorgde het ervoor dat ik snel het kerstgevoel te pakken had.
Wel riep het bij mij enige vragen op: naast Ailsa en Ned spelen nog een paar oud bewoners van het Carrick Park Hotel een rol in dit verhaal. Persoonlijk vind ik het jammer dat ik ze niet beter ken, en deel een, twee en drie van The Rossetti Mysteries niet heb gelezen. Nu is het niet zo dat je dit verhaal niet kan lezen zonder de eerdere boeken gelezen te hebben. Absoluut niet! Voor mij persoonlijk heeft dat gewoon meerwaarde. Helaas zijn deze drie boeken (nog) niet vertaald.
Je mag gerust weten dat kerstverhalen mijn guilty pleasure zijn. Vorig jaar las ik, onder andere, met veel plezier Een onverwachte kerst van Natalie Cox. De betovering van Kerstmis is een mooie aanvulling van mijn verzameling kerstboeken!

The Burning Shadow door Jennifer L. Armentrout | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

The Burning Shadow door Jennifer L. Armentrout | Een Boek ReviewThe Burning Shadow door Jennifer L. Armentrout
Serie: Origin #2
Gepubliceerd door: Zomer&Keuning gepubliceerd op October 8th 2019
Genre: Fantasy, Young Adult
Also by this author: Val voor mij, Witheet, Steenkoud, Ademloos, Wacht op mij
Pagina's: 533
ISBN: 9789401915878
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
five-stars

Jennifer L. Armentrout is op dreef met de Origin-serie, waarin ‘The Burning Shadow’ het tweede deel is.

Nadat Evie Luc heeft ontmoet, is haar leven totaal veranderd. Ze is erachter gekomen dat ze niet altijd Evie is geweest, maar ze kan zich hier niets van herinneren. Haar zoektocht naar wie ze is-en was-brengt haar dichter bi] Luc, maar ook hij heeft niet overal antwoord op of wil haar dat niet geven. Eén ding weet Evie zeker: ze is verliefd. En niet zo'n beetje ook. Maar houdt Luc ook van haar of denkt hij nog steeds aan het meisje dat zij vroeger was?
Ondertussen heerst er grote paniek vanwege een mysterieus griepvirus, waar zelfs mensen aan overlijden. De Luxen worden beschuldigd voor de verspreiding van de ziekte, maar Luc en Evie weten zeker dat de Luxen onschuldig zijn en willen de waarheid achterhalen, die blijkt nog schokkender dan ze dachten.

De Origin-serie is een zijdelings vervolg op de Lux-serie, waarmee Jennifer L. Armentrout zichzelf voorgoed op de kaart zette als fantasyauteur. Haar fans hadden nog niet genoeg van de wereld die ze creëerde. Zijzelf gelukkig ook niet.

Na The Darkest Star keek ik met vol verwachting uit naar het vervolg: The Burning Shadow.

The Burning Shadow

Hoewel The Burning Shadow verder gaat waar The Darkest Star geëindigd was, had ik dat persé niet nodig. Het verhaal lag mij nog vers in het geheugen.
Zowel Evie als Luc denken dat alles opgelost is, maar is dat wel zo?

Micah had niet toegegeven dat hij foto’s had meegenomen en hij had ook ontkend dat hij mijn klasgenoot Andy en dat arme gezin in de stad had gedood. Omdat hij wel had toegegeven dat hij Colleen en Amanda had vermoord, waren Luc en ik ervan uitgegaan dat hij had gelogen.
Stel dat dat niet zo was?

De ontwikkeling die Evie doormaakt is gaaf. Van angstig afhankelijk wezentje naar een zelfstandige dame die zich het kaas niet van het brood laat eten. De relatie met Luc is om te smullen. En dan de plot twists in het boek, die zijn wekelijk zo, dat ze je met open mond achterlaten, hallelujah!

Ik heb gelachen om de pseudoniem op het valse paspoort wat Evie vind.

In de envelop zat een keurig stapeltje bankbiljetten van honderd dollar. Dit moest in totaal minstens een paar duizend dollar zijn. Onder het stapeltje zag ik een dun boekje met een donkergroene kaft. Een paspoort. Ik haalde het uit de envelop en viel bijna om van verbazing.
Mijn eigen gezicht keek me vanaf de pasfoto lachend aan. Het was dezelfde als op mijn rijbewijs, maar de naam eronder luidde niet Evie Dasher.
En zelfs niet Nadia.
Het ongemak verspreidde zich steeds verder, als een lastig onkruid. Wie is in vredesnaam Stephanie Brown? Ik draaide me naar haar om. Dit is een vervalst paspoort. En dat geld?

Conclusie

Wat een boek, wat een verhaal, en wat een einde!
Ik ben totaal voor de wereld van de Origins gevallen. Het feit dat er veel oude bekenden in voorkomen, onder andere uit de Lux -serie, maakt het alleen maar leuker.
Jeminee, nu tot het najaar van 2020 wachten op The Brightest Night, deel drie in de Origin serie.

Ciao Sicilia door Marelle Boersma | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

Ciao Sicilia door Marelle Boersma | Een Boek ReviewCiao Sicilia door Marelle Boersma
Serie: Ik vertrek #3
Gepubliceerd door: De Crime Compagnie gepubliceerd op February 13th 2019
Genre: Thriller
Also by this author: Blind date, Chateau de Provence
Pagina's: 320
ISBN: 9789461093615
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
four-stars

Op het moment dat Anne de envelop in een brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terug kan. Haar werk als chocolatier, haar echtgenoot Benny en haar vriendschap met Daan, alles moet ze achterlaten. Haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië in de hoop dat ze daar nooit gevonden wordt...

Ciao Sicilia

Het verhaal wordt om en om vertelt door een aantal personages; Anne, Benny en Umberto. Hoofdpersonage in Ciao Sicilia is Anne.
Het begint met een brief die door Anne, gepost wordt. Dit gebaar maakt het definitief, ze kan nu niet meer terug. Ze zal alles in Nederland achter moeten laten. Ook haar beste vriend Daan en zijn banketbakkerij. Ze vertrekt met een hoop geld van haar man Benny

Ze hangt haar jas aan een haakje, zet haar handtas zorgvuldig in een hoek van de bakkerij en doet haar schort voor. Deze plek is haar toevluchtsoord geworden, een plek waar ze altijd welkom is.
Vanaf hun middelbare school waren ze een drie-eenheid: Daan, Christiaan en zijzelf. Altijd samen. Tot haar broer besloot een tussenjaar te nemen na zijn middelbare school. De dag voordat hij zou vertrekken, verongelukte hij- Soms denkt ze dat zijn ongeluk haar in de armen van de zelfverzekerde Benny heeft geduwd. Alles was ineens anders. Haar vader ging nog meer drinken, haar moeder stortte zich volledig op het verzorgen van iedereen om haar heen en zijzelf raakte haar anker kwijt.

Na een aantal avonturen en omzwervingen komt ze incognito als Sophie in het stadje Modica op Sicilië aan. Zij probeert hier haar draai te vinden, wat haar redelijk lukt. Helaas is niet alles wat het lijkt in dit plaatsje en moet je zeker niet iedereen vertrouwen.

Conclusie

Na Chateau de Provence is het tijd voor de volgende Ik vertrek: Ciao Sicilia
Het boek heeft een prachtige cover. Deze geeft de sfeer goed weer. Je waant je meteen in het zuiden.
Marelle Boersma heeft een fijn en spannend verhaal neergezet, hier en daar een tikje ongeloofwaardig, maar ach je moet hem gewoon uit lezen!

De drietand, de heks en de draak door Christopher Paolini | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

De drietand, de heks en de draak door Christopher Paolini | Een Boek ReviewDe drietand, de heks en de draak door Christopher Paolini
Serie: Tales from Alagaësia #1
Gepubliceerd door: Boekerij gepubliceerd op February 12th 2019
Genre: Fantasy, Young Adult
Also by this author: Eragon, Oudste, Brisingr, Erfenis
Pagina's: 240
ISBN: 9789022587157
Format: Hardcover
Koop op Bol
Goodreads
four-stars

Het langverwachte nieuwe boek van Christopher Paolini: hoe vergaat het Eragon na Erfenis?

Welkom terug in de wereld van Alagaësia! Het is jaren geleden dat Eragon het land verliet om de nieuwe generatie Drakenrijders te stichten. Nu ziet hij zich geconfronteerd met een zee aan verantwoordelijkheden: een drakenvesting opzetten, leveranciers aantrekken, drakeneieren bewaken en het hoofd bieden aan vijandige Urgals en arrogante elven. Maar een visioen van de Eldunarí, onverwacht bezoek, en een mysterieuze Urgal-legende bieden de nodige afleiding…

De drietand, de heks en de draak is een doorlopend verhaal met Eragon in de hoofdrol. Eindelijk leren we hoe het hem vergaat na het einde van Erfenis. Eragons avonturen worden afgewisseld met uitstapjes naar andere werelddelen en uittreksels uit manuscripten, waaronder de memoires van de onvergetelijke heks Angela de kruidenvrouw, geschreven door haar inspirator Angela Paolini. Verlies jezelf in de ongeëvenaarde fantasie van Christopher Paolini in dit meeslepende nieuwe avontuur dat verdergaat waar de Erfgoed-serie ophield.

Voor de lezers van J.R.R. Tolkien en George R.R. Martin
De pers over de Erfgoed-serie
'Christopher Paolini is een van de meest succesvolle fantasyschrijvers van dit moment.' Algemeen Dagblad
'De Erfgoed-serie doet vaak aan In de ban van de ring denken. Dezelfde dreigende sfeer, dezelfde grote avonturen.' Elsevier
'De Efgoed-serie van Christopher Paolini is een wereldwijd succes.' Veronica Magazine

Deze recensie wijkt af van mijn normale recensies.
Daar mijn dochters en ik alle drie fan van Christopher Paolini zijn hebben wij besloten om De drietand, de heks en de draak te bespreken door middel van vragen die wij aan elkaar hebben gesteld.

Deze bespreking kan spoilers bevatten.

Vragen voor Linda:

Aan het einde van het boek leren we dat er een nieuw draken ei is uitgekomen. Dit zette mij aan het denken: kwam een draken ei niet alleen uit als een draak zijn rijder vond? Dus wie en van welk ras is de nieuwe rijder.

Pfoe dat is een goede vraag: één van de elfen misschien. Die waren er volgens mij bij, maar deze vraag wordt helaas niet in dit boek beantwoord, diep in mijn hart zou ik het Essie gunnen. Dit meisje heeft mij geraakt. Misschien Elva? Ik blijf het ontzettend spannend vinden en kan niet wachten op het vervolg, wat van mij best een langer verhaal mag zijn.

Eragon heeft sinds het begin van zijn verhaal een aardige ontwikkeling doorgemaakt. Van doodnormale boerenjongen, tot drakenrijder, tot de sleutel tot succes van het verzet, en nu heeft hij de taak op zich genomen om te zorgen voor de volgende generaties drakenrijders. Wat vind je van de ontwikkeling die Eragon als persoon heeft doorgemaakt tijdens zijn hele reis?

Het is een positieve ontwikkeling, Eragon wordt volwassener en accepteert de taken die hij moet volbrengen, wat niet wil zeggen dat dit zonder slag of stoot gaat. Zeker als je nagaat dat hij de nieuwe drakenrijder(s) moet opleiden. Ik denk dat het hij nu precies daar is waar hij moet zijn om aan deze taak te voldoen.

Het is inmiddels een tijdje geleden dat we de originele boeken hebben gelezen. Vond je het makkelijk om terug in deze wereld te duiken?

Vanaf de eerste pagina zat ik in het verhaal, geen moment, geen enkel moment had ik van huh? Ik zat direct in en wilde meer en meer te weten komen.
Jammer vind dat ik het dat het zo’n kort verhaal was. Maar er komen meer boeken aan dus …..

Er zijn nieuwe boeken aangekondigd, over wie denk je dat het volgende boek zal gaan?

Ik hoop dat het volgende boek over Murtagh gaat, en dat Essie hier ook een rol inspeelt. Logischer wijze zal het over de nieuwe draken en hun eventuele rijders gaan.

Vragen voor Iris

Het is jaren geleden sinds het laatste boek in deze serie uitkwam. Had je er moeite mee toen je weer in deze wereld dook?

Misschien in het begin een beetje, maar toen ik de eerste paar pagina’s erop had zitten klikte het verhaal en voelde het alsof ik thuis kwam! Ik zou de hele serie wel graag weer helemaal opnieuw willen lezen!

Urgals zijn wezens die waarde hechten aan fysieke kracht en geweld. Het verhaal dat ze aan Eragon vertellen gaat over een vrouwelijke urgal. Wraak is een van haar grootste beweegredenen, maar ze laat dit langzaam gaan en accepteert wat er in het verleden is gebeurd. Wat vond je hiervan?

Ik vond het een prachtig verhaal met een belangrijke boodschap. Ik vind wel dat dit niet de enige karakteristiek is van de urgal cultuur, naar mijn mening speelt eer ook een grote rol. Voor een kort verhaal vond ik dat het een grote karakter groei liet zien, wat ik altijd enorm kan waarderen!

Aan het einde van het boek leren we dat een nieuw drakenei is uitgekomen. Dit zette me aan het denken, een drakenei komt toch alleen uit als het zijn rijder vindt? Dus, wie en van welk ras zou de nieuwe rijder zijn?

Oh, dat kan! Al denk ik me ook te herinneren dat er in het verleden draken waren die geen rijders hadden. Als er wel een nieuwe rijder is, is er geen manier om te weten wie en van welk ras hij of zij is, aangezien ze allemaal in gelijke aantallen aanwezig zijn!

Ik heb de indruk dat Eragon niet zo gelukkig is, de administratieve taken bijvoorbeeld, die vallen hem zwaar. Ik heb sterk de indruk dat de verhalen hem helpen hem om alles weer in een ander perspectief te zien en hem helpen te ontspannen. Hoe hebben jullie dit ervaren?

Ik denk dat de verandering in omgeving en omstandigheden hem ook zwaar vallen. Door de boeken heen leert hij om te gaan met oorlog, en dat is alles wat hij kent. Het is een flinke verandering om ineens niet meer voor je leven hoeven te vechten. Daarnaast heeft hij ook enorm veel verantwoordelijkheden waar hij mee om moet leren gaan.

Vragen voor Merel

Over wie vond je het leukst om over te lezen? Welk personage vond je het leukst om weer terug te zien? En welk personage vond je het meest interessant?

Ik vond het heerlijk om weer over Eragon en Saphira te lezen. Ik ben opgegroeid met Eragon en Saphira, en eerlijk gezegd zou ik alles lezen waar deze twee in voorkomen. Maar naast deze twee was Murtagh een karakter waar ik altijd erg geïnteresseerd in was. Al die tijd, sinds Inheritance, heb ik me afgevraagd hoe het met hem ging, en waar hij zou eindigen in het leven. Zou hij rust vinden of niet? `Zou hij zichzelf kunnen vergeven en gelukkig kunnen zijn? Zodra er een mysterieuze vreemdeling werd beschreven had ik meteen het gevoel dat dit Murtagh moest zijn! Ik was super gelukkig toen ik inderdaad gelijk blek te hebben! Dus ik denk dat Murtagh toch wel mijn favoriete personage was om weer over te kunnen lezen.
Ik was blij om… EragonSaphiraMurtagh terug te zien! Het is één woord, en dus telt het als één personage toch? 😛
En voor het nieuwe personage.. Ik vond Essie erg interessant om over te lezen. Ze is een mini badass! Ik hoop dat we haar in de volgende boeken ergens nog eens tegen komen.

Vergeleken met de Inheritance Cycle, wat vond je van dit boek? Vond je het goed passen bij de eerdere boeken?

Moeilijke vraag dit! Dit boek heeft me eraan herinnerd wat voor goede schrijver Christopher Paolini is, en maakte me nostalgisch voor een re-read. Ik vind het atijd moeilijker om short stories te lezen, omdat je personages niet ziet groeien en een wereld niet ziet opbouwen, maar het boek was zo uit!

Aan het einde van het boek leren we dat er een nieuw draken ei is uitgekomen. Dit zette mij aan het denken: kwam een draken ei niet alleen uit als een draak zijn rijder vond? Dus wie en van welk ras is de nieuwe rijder.

Ja inderdaad! Dat vroeg ik me ook direct af! Het zou dus iemand moeten zijn die al in Mount Agnor was! Bovendien is er al een mens en een elf als drakenrijder, dus om de balans te houden zou het eerder een dwerg of urgal moeten zijn. Maar, laten we eerlijk zijn, het zijn drakeneieren die uitkomen, ze zouden het persoon kunnen kiezen die naar de beste snack ruikt en we zouden het nooit weten.

Ik heb de indruk dat Eragon niet zo gelukkig is, de administratieve taken bijvoorbeeld, die vallen hem zwaar. Ik heb sterk de indruk dat de verhalen hem helpen hem om alles weer in een ander perspectief te zien en hem helpen te ontspannen. Hoe hebben jullie dit ervaren?

Ik denk niet zozeer dat hij ongelukkig is. Het is meer dat hij teveel focust op de taken die hij nog moet uitvoeren en niet genoeg kijkt naar wat hij al volbracht heeft (wat echt onwijs veel is!). Ik denk ook niet dat we moeten vergeten wat hij allemaal heeft doorgemaakt. Hij zat in een situatie waar hij constant moest presteren, en alles op zijn schouders lag. Nu is de situatie plots anders, maar nog altijd trekt hij zich alles aan. Hij weegt heel zwaar aan alles wat hij nog moet doen, niets gaat snel genoeg. De verhalen geven hem enerzijds een afleiding en leren hem denk ik anderzijds ook dat er altijd dingen zullen zijn die nog gedaan moeten worden, en hij de wereld niet perfect zal krijgen.

Too Late door Colleen Hoover | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

Too Late door Colleen Hoover | Een Boek ReviewToo late door Colleen Hoover
Gepubliceerd door: Zomer&Keuning gepubliceerd op July 18th 2019
Genre: New Adult
Pagina's: 416
ISBN: 9789401914376
Format: Paperback
Koop op Bol
Goodreads
five-stars

‘Too Late’ – de nieuwe, heftige new adult van Colleen Hoover – gaat over Sloan, die al twee jaar een relatie heeft met drugscrimineel Asa. Ze voelt zich meer bezit dan mens, maar ze kan niet bij hem weg omdat hij de zorg voor haar zieke broertje betaalt. Dan ontmoet ze tijdens een college Carter. Ze krijgen gevoelens voor elkaar, maar Sloan wordt ondertussen ook steeds meer onder druk gezet door Asa. Daarom zegt ze ja op zijn huwelijksaanzoek – ze heeft het gevoel dat ze niet anders kan. Maar dan heeft ze buiten Carter gerekend. ‘Too Late’ van Colleen Hoover bevat een dosis crime die ervoor zorgt dat het een enorme pageturner is. Let op: niet geschikt voor tere zieltjes!

‘Dit is misschien wel het heftigste en bijzonderste boek dat ik ooit gelezen heb’ – Chinouk Thijssen

Too Late

Het verhaal wordt om en om vertelt door Sloan, Carter en Asa in de ik-persoon.
Sloan heeft een relatie met Asa, een drugscrimineel. Nou ja een relatie, zij is in feite zijn bezit. Asa is een engerd, hij gaat aan de lopende band vreemd en vind dat heel normaal. Sloan moet dat niet in haar hoofd halen want dan zijn de rapen gaar.
Het begin zet mij meteen op scherp als Sloan tegen haar zin wakker wordt gemaakt.

Asa, mompel ik geïrriteerd. Ga van me af.
Hij drukt zijn gewicht tegen me aan, opnieuw en opnieuw, zijn stoppels prikken in mijn wang. Ik ben bijna klaar, schat, hijgt hij in mijn nek.
Ik doe een poging mijn handen onder die van hem weg te trekken, maar hij houdt ze alleen maar steviger vast, als een herinnering aan het feit dat ik niets meer ben dan een gevangene in mijn eigen bed, en dat hij de bewaker van de slaapkamer is.
Asa weet precies hoe hij ervoor moet zorgen dat ik me voel alsof mijn lichaam aan hem toebehoort. Hij doet daar nooit gemeen of dwingend over; hij is gewoon aanhankelijk en ik vind dat heel vervelend. Zoals nu.
Zes uur in de fucking ochtend.

Na een zware nacht valt Sloan tijdens college in slaap en zo ontmoet ze Carter die hetzelfde college volgt.
Sloan blijft ondanks alles bij Asa omdat hij de kosten van haar zieke broertje Stephen betaald. Asa heeft helaas alle touwtjes in handen en Sloan weet dat.

Ik huilde om het feit dat ik toesta wat hij me aandoet. Ik huilde om het feit dat ik het gevoel heb geen andere keus te hebben. Ik huilde om het feit dat ik nog steeds bij hem blijf, ondanks de persoon die hij is geworden. Ik huilde om het feit dat ik geen uitweg zie, hoe graag ik ook weg wil. Ik huilde om het feit dat ik me nog steeds zorgen maak als hij niet thuiskomt, hoe slecht hij ook is. Ik huilde omdat ik me realiseerde dat het niet uitmaakt wie hij is, want een deel van mij is nog steeds verliefd op hem, omdat ik niet anders weet.

Conclusie

Dit boek leest als een rit in een achtbaan. Ik werd van de ene emotie naar de andere geslingerd. Het knappe is, dat ondanks alle afschuw die ik voor Asa voel, er toch enige sympathie voor hem ontstaat. Door de schrijfstijl, de wisselende ik-vorm, ga je deels begrijpt hoe hij zo geworden is. Van afkeer naar medelijden. Colleen Hoover had mij met dit verhaal, zeker qua emoties, in een wurggreep. Wat een thriller is Too late.

Ik durf je niet te zeggen door Christina Lauren | Een Boek Review

Ik heb dit boek gratis gekregen in ruil voor een eerlijke review. Dit beïnvloedt mijn mening over het boek of de content van de review niet.

Ik durf je niet te zeggen door Christina Lauren  | Een Boek ReviewIk durf je niet te zeggen door Christina Lauren
Gepubliceerd door: Xander Uitgevers gepubliceerd op October 4th 2019
Genre: Chicklit
Pagina's: 304
ISBN: 9789401611428
Koop op Bol
Goodreads
four-stars

Hazel is spontaan, extravert en soms wat onhandig. Josh is met zijn rustige, introverte en rationele karakter compleet het tegenovergestelde. Het klikt heel goed tussen de twee tegenpolen, en daar schrikken ze zelf ook een beetje van. Ze halen alles uit de kast om elkaar aan anderen te koppelen en organiseren de ene blind date na de andere. Want meer dan best friends forever zullen Josh en Hazel nooit worden, toch?
Ik durf je niet te zeggen is een herkenbaar, hilarisch en hartverwarmend verhaal over vriendschap, liefde en die ene persoon bij wie je altijd jezelf kunt zijn.

Ik durf je niet te zeggen

Het verhaal begint met een ontzettend grappig proloog. Deze gaat over de eerste ontmoetingen van Josh en Hazel tijdens hun studietijd. Hoofdpersonages zijn Hazel en Josh en het verhaal wordt om en om door Hazel en Josh in de ik-vorm vertelt.

Zonder teveel te verklappen quote ik het volgende:

Voordat we beginnen, zijn er een paar dingen die je over me moet weten:

1. Ik ben zowel blut als lui, een vreselijke combinatie.
2. Op feestjes voel ik me nooit op mijn gemak, en in een poging om te ontspannen is de kans groot dat ik net zolang blijf drinken tot ik topless
ben.
3. Meestal vind ik dieren leuker dan mensen.
4. Je kunt ervan opaan dat ik in netelige situaties het ergste zeg of doe dat je maar kunt bedenken.

Als ik daaraan toevoeg dat ik ontzettend heb zitten lachen, lijkt me dat voldoende. In ieder geval: mijn belangstelling was gewekt, en dat is het hele verhaal zo gebleven.

Het verhaal

Het verhaal gaat na het proloog met de eerste ontmoetingen, zeven jaar later verder. Hazel is inmiddels basisschoollerares geworden.

Voor iedereen die me nog van de universiteit kent is het misschien een schok om te horen dat ik uiteindelijk basisschoollerares ben geworden en dat het nu mijn verantwoordelijkheid is om onze onbevangen, leergierige jeugd iets bij te brengen. Maar toch ben ik er behoorlijk goed in, al zeg ik het zelf. Ten eerste ben ik niet bang om mezelf voor schut te zetten. En ten tweede spreekt de manier van denken van achtjarigen me op een spiritueel niveau aan. Groep vijf is mijn favoriete groep; kinderen van acht zijn hilarisch.

Toeval bestaat niet wordt weleens beweerd en Hazel en Josh ontmoeten elkaar weer tijdens een barbecue bij haar vriendin Emily die notabene de zus van Josh blijkt te zijn! Ook deze ontmoeting is hilarisch!

Hazel is een geweldige spontane meid die gelukkig zichzelf durft te zijn. Daarvan is ze zichzelf bewust. Soms wel iets te. En Josh, Hij is het tegenovergestelde van Hazel.

Met een schuldbewust glimlachje duwt ze zich bij de eetbar weg. Oké, sorry. Ik doe weer eens te Hazelachtig.
Wat bedoel je daarmee?’ vraag ik. Dat je te Hazelachtig doet? Met een theedoek in haar hand draait ze zich om en haalt haar schouders op. Ik ben te praatgraag, te maf, te uitbundig te wispelturig, te gretig. Ze spreidt haar handen. Te Hazelachtig.
Die dingen is ze inderdaad allemaal, maar daarom vind ik haar juist zo leuk. Ze is helemaal zichzelf.

Conclusie

Ik durf je niet te zeggen is een heerlijk romantisch verhaal vol met humor en hilarische situaties dat heel vlot leest zonder al te voorspelbaar te zijn. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik nog nooit een boek van dit schrijversduo, welke achter Christina Lauren schuilgaat, heb gelezen. Hier gaat beslist verandering inkomen.

Hoi! Ik ben Linda!

linda en boek

Currently Reading

Dubbelleven door Chinouk Thijssen | Een Boek Review

2020 Reading Challenge

2020 Reading Challenge
Linda has read 0 books toward her goal of 55 books.
hide